Hieronder staan enkele reacties van bezoekers van deze site. Als u ook wilt reageren kunt u dat doen via de site 'Troostvogels' (klik hier).
 

maart 2012
Deze website is een troost voor ieder ouder, voor mij persoonlijk een dikke steun waar ik behoefte aan had, merci.
Mireille Coucke, Oostende (B)

januari 2011
Lieve ouders van Willem,
Afgelopen zaterdag was het alweer 12 jaar geleden dat jullie Willem overleed. Het lijkt me het ergste wat een ouder mee kan maken, je kind verliezen. Ooit heb ik een artikel gelezen en ik heb de website bewaard soms lees ik de gedichten wat ik erg mooi vind. Het is een mooi gebaar naar Willem en ook naar andere mensen die er troost uit kunnen halen. Jullie zullen ook wel eens denken hoe zou het geweest zijn als Willem er nog was. Vrienden gaan trouwen en krijgen kinderen dat is ook een gemis als je die dingen hoort, want het verdere leven gaat door, waar het bij jullie stil bleef staan. Ik denk aan jullie.
Groeten van Karina Ardon, Fijnaart

11 mei 2010
Ik heb jouw site bekeken en ben zeer onder de indruk, het graf van Willem is ontzettend mooi, ik kreeg er kippenvel van, het ziet er perfect uit. Ik kan mij heel goed voorstellen, dat als je hier bent, je er heel veel troost uit haalt. Ook jouw beeld met de vogel is schitterend.
Gea Wiltinge, Dwingeloo

18 april 2009
Deze week was ik weer eens op de begraafplaats en dan kijk ik ook altijd even bij Willem. Het zag er altijd al mooi uit met al die prachtige bloeiende bloemen, maar nu is het af met het "monument".
Janke Akker, Appelscha

25 februari 2009
Goedemorgen, geweldig gedaan !!!!! en wat vreselijk dat ze ook daar stelen, niet te filmen.
Zelf ben ik mijn 15 jarige zoon verloren in 1994 en die nesten van die vogels dat is zooooooooo waar.
Het is hard werken, maar het wordt lichter en steeds beter.
Nu ben ik zelfs een eigen praktijk begonnen en daar heeft mijn zoon voor gezorgd. Klinkt misschien gek, maar als u tijd hebt leest u mijn site maar eens dan begrijpt u misschien ook waarom.
http://www.delevensbron.org/
Ik ga elke dag een mooi gedicht lezen en ik dank u voor dit mooie cadeau.
Warme groet, Henriette koks, 6824 cd

8 februari 2009
Afgelopen week heb ik "man bijt hond" gezien en hoorde tot mijn verrassing de naam Willem Quist.
Tien jaar geleden heb ik zijn rouwadvertentie uitgeknipt en bewaard omdat "het verhaal" mij trof. Zoveel verdriet zo mooi verwoordt. Ook de verklaring van "troosten" sprak mij aan. Ik heb het zelf nog vaak gebruikt.
Prachtig dat jullie op deze manier de herinnering aan Willem levend houden. 
Annette Spijkers, Rosmalen

7 februari 2009
Zag toevallig de uitzending bij man bijt hond, meteen moest ik denken aan een ongeluk ongeveer 38 jaar geleden tussen Deurningen en Hengelo. Een schijnbaar aan drugs verslaafde jongen rijdt met een dafje, geleend van zijn vader 3 jonge meisjes uit Deurningen dood. Tijdens een inhaalmaneuvre van een vrachtwagen schiet hij met zijn auto het naastliggende fietspad op waar net de 3 meisjes fietsten, ze waren in één klap dood. 2 meisjes lagen in de sloot het derde meisje lag 20 meter verder in het weiland. Wij kwamen als eerste getuigen net aanrijden vanuit Deurningen toen het gebeurd was. De jongen liep met het dode meisje wat in het weiland lag op z'n arm en huilde, ik wou het niet, ik wou het niet, ik wou het niet.Als je dan als eerste bij zo'n ongeluk aankomt sta je aan de grond genageld,wat moet je doen. 1 kilometer verder was een winkelboerderijtje, van daaruit werd de politie gebeld, in die tijd duurde het zeker een half uur voordat alles op gang kwam. Het enige wat je je zelf afvraagt is, had je nog wat kunnen doen, leefden ze nog toen wij aankwamen enz. Ik weet het niet, god zal het weten. Binnenkort ga ik nog even naar het kerkhof in Deurningen om zo maar even een paar minuutjes bij hun graf te staan. Verder wens ik u en allen die zoiets meemaken veel sterkte met dit verlies.
Groet Harry Nieuwenhuis, Hengelo

6 februari 2009
Door het TV programma van de NCRV ben ik op deze site gekomen. Wat fijn dat ik deze gedichten kan lezen en ook weer kan doorgeven aan mensen die een dierbare hebben verloren.
U zei in het programma dat u niet weet of er een God is. 
Ik geloof zeker dat God er is en ik geloof ook dat uw zoon veilig bij Hem is. En dat u elkaar eens terug zult zien. 
Ik wens u en uw familie heel veel sterkte toe!
Ineke ter Meulen, Doetinchem

6 februari 2009 
Ik zag vanmiddag de herhaling van Man Bijt Hond en vond het een ontroerend verhaal. Ik ben na de uitzending verder gaan kijken op jullie website en vind het een mooi idee dat, na het verdwijnen van veel gedichten, de herinnering aan Willem ook via de website levendig blijft. 
Misschien, als straks het voorjaar weer aanbreekt en alles begint te bloeien, jullie meer foto's op de site willen? Ik zou het graag doen.
Vriendelijke groet, Nadine de Vries, Schagen

6 februari 2009
Lieve Maria, vannacht zag ik u op de tv bij man bijt hond. Al eerder heb ik gereageerd op uw stukje van de Vook. Nu zag ik u als moeder van Willem, ook u verdriet nog om hem, Wij voelen na 9 jaar ook nog zoveel pijn. Wat heeft uw zoon een mooi plaatsje. Ik hoop dat u daar wat rust kan vinden. Het is ook voor anderen een plaats om je even fijn te voelen en je verdriet even te laten gaan. Voor u moet het een troost zijn dat vele op dit plekje willen zijn. Lieve Maria,het is goed dat mensen op deze manier op de tv willen en durven te komen. Veel liefde en sterkte van mij Joke, de moeder van *martijn* xxxx
Joke Jongenelen

5 februari 2009
Wat bent U een lieve moeder.
Hele mooie gedichten. Uw woorden dat U God juist in de medermens
ziet raakte me diep, want zo ervaar ik het ook.
Ik wens U veel sterkte.
Armand, Limburg


5 februari 2009
Lieve mama van Willem,
Ik zag je verhaal op Nederland 2 net. Ik heb momenteel ook even een verdrietige periode in mijn leventje (23) maar ik vind het zo mooi om u zo sterk te zien staan, ik ken u niet en god ook niet maar ik geloof ook in dat we als mensen onder elkaar met zoiets kleins elkaar veel geluk en kracht kunnen geven. Volgens mij bent u een dikke lieverd en een prachtmens!
Liefs Kim Bakker, Groningen


5 februari 2009
Tijdens het opruimen van de keuken, na het eten, hoor ik op de achtergrond het item in "Man bijt hond' over de tuin voor Willem en de gedichten. Ik moest gewoon even om het hoekje kijken om het te zien. Het raakte me erg. Nog net op tijd voor het adres van de website. Ik ben geen moeder, heb geen kind verloren, maar dikke tranen van ontroering rolden over mijn wangen. Zo mooi als jullie de natuur gebruiken om het verlies letterlijk een plek te geven. Zo zou ik het ook willen doen, als er een dierbare overlijdt. Een heel mooi plekje creeren, met planten, dieren en gedichten. Ik hoop dat jullie ervaren dat Willem vanuit een andere dimensie bij jullie is en zijn plek heel erg waardeert.
Mieke, Naarden.

5 februari 2009
Attent gemaakt door de uitzending 'Man bijt Hond' en enorm geraakt door dit verhaal, besloot ik te schrijven. Ik heb gekeken, gelezen en ben stil geweest. 19 jaar geleden is mijn dochtertje na de geboorte overleden. Ik heb haar een plekje kunnen geven, ook al was ze nog zo klein. Nu ben ik zelf ernstig ziek en sta stil bij de essentiele zaken van het leven. Ik, als onbekende wilde daarom een warme groet achter laten. Diep respect voor Willem's plekje, de website en vooral ook voor jullie als ouders. Alle kracht en goeds toegewenst voor de toekomst... Liefs,
Jacqueline Erasmus, Zeeland

5 februari 2009
Wat goed en verstandig om uw zoon zo in ere te houden met een vaste plaats in die tuin en in uw hart. Graag zou ik daar eens komen. Om te delen. Om er bij te zijn.
Jan Pieter van der Vecht, Gouda

4 februari 2009
Na het lezen van uw boek heb ik meteen de site van Willem bezocht. Daar weer verder gelezen en de foto's bekeken. Het boek  heeft me geraakt, de gedichten en tekeningen op de site zijn mooi. En  prachtig vind ik het tuintje van Willem, echt een schitterende plek.  Dat wilde ik even laten weten. 
Neely Bij de Leij, Groningen

5 december 2008
Ik heb net alles bekeken en gelezen. Wat mooi en ontroerend. Vooral de tekst die is voorgelezen bij het afscheid van Willem.
De avond van 8 januari staat nog goed in mijn geheugen. Op het moment dat het gebeurde zat ik in de sporthal. Er kwam daar iemand binnen en zei: er is een ongeluk gebeurd aan de Bruggelaan met iemand uit Appelscha. Dan schrik je natuurlijk. Toen zijn we er heen gegaan om te kijken en wat ik daar zag ben ik niet vergeten. Nu nog, als ik langs de boom kom, denk ik er aan.
Ik bewonder enorm hoe jullie dit alles doen. Ik ga zeker vaker op de site kijken.
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen.
Liefs Barbara

4 december 2008
Ondanks jullie grote verdriet stralen jullie een enorme positiviteit uit. Als moeder van een overleden dochter heb ik veel websites voor overleden kinderen bekeken. Dan merk je dat iedereen op een eigen manier met zo'n
verlies omgaat. Soms spreekt je dat aan, soms niet. Jullie website heeft voor mij een troostende werking. De brief die voorgelezen is bij het afscheid van Willem, ontroerde me, vooral door de dankbaarheid die eruit spreekt. Daar kan ik iets mee in mijn eigen situatie.
Voor onze dochter (voorjaar 2005 overleden) hebben we ook een website
gemaakt. Het is een bijzondere steun in onze verwerking gebleken en ook in
die van anderen.
Met de gedenktuin en de gedichten zijn jullie in staat het leven van jezelf en dat van anderen kleur te geven. Dat raakt mij. Dankjewel daarvoor.
Henriëtte Rusch, Breda

23 november 2008
Mooie pagina, hoop dat veel mensen je website zullen bezoeken en er troost uit zullen putten.
Groetjes Miriam

22 november 2008
Wat zijn de gedichten prachtig, met die schitterende achtergronden. Het zijn ontroerende gedichten die veel mensen tot steun zijn. BEDANKT  

22 november 2008
Wij hebben zelf ook een zoon van 21 j. verloren bij een verkeers ongeval. Ik zelf {moeder] heb van het begin dagboeken geschreven en heb veel gedichten gekregen, We hebben ook een standaard bij zijn graf staan waar iedere keer een ander gedicht komt te staan.Heb ook op jouw site gedichten gelezen waar je heel veel aan kan hebben voor de verwerken.Maar we willen ook jouw boek graag lezen.Verder wensen wij jullie veel sterkte toe met het verlies van jullie zoon Willem, en kracht toe.
Joh. van der Veen, Oldeberkoop

3 november 2008
Wat een prachtige website! Ik ben er jaloers op dat u zoiets hebt kunnen maken voor uw kind! Ik heb een boekje met veel - vind ik - mooie gedichten. Hebt u belangstelling voor andere dan de door u geplaatste gedichten? Ik zou er – indien gewenst – wat kunnen mailen. Met vriendelijke groet en heel veel sterkte in moeilijke dagen voor u en al diegenen die bij u horen.
Willy van Dijkhuizen, Lelystad

30 oktober 2008
Wat een schitterende website hebben jullie gemaakt, ik leef erg met jullie mee want ook mijn zoon is verongelukt toen hij 17 jaar was. Het is bijna 8 jaar geleden nu, maar wat is tijd, het is LEVENSLANG. Ik zal de site zeker vaker bekijken.
Heel veel liefde Anneke

30 oktober 2008
Jullie site bekeken. Wat een prachtige gedichten en mooie tekeningen. Zo mooi zo warm troostrijk voor mij. Het allerliefste wat ik bezat verloren aan de dood, mijn mooie meisje.
Gerrie Bax, Rijsenhout

11 oktober 2008
Beste ouders van Willem,
Vandaag als moeder van een overleden kind, de rondzendbrief gelezen, en was erg ontdaan door u ingezonden brief. Nu achter mijn pc, de website bekeken,die ik helaas nog niet helemaal bekeken heb, maar ga dat beslist nog doen. Onze zoon Martijn is overleden aan kanker en was ons enigst kind, hij is 20 jaar geworden, voor hem is er ook een hyves aangemaakt door zijn nichtje. ook staat er een memorium op www.dodenzijnnietstil.nl op j15 Ik was erg ontroerd toen ik de laatste rustplaats van jullie zo gemiste zoon Willem zag, wat moet dat voor jullie een (mooie plaats) zijn om hem te herdenken. Zeker ga ik deze week alles nog eens lezen. Nu werd het me even te veel. Heel veel liefs, sterkte en kracht toegewenst van mij, Moeder van * Martijn* xxx

terug naar boven